Dr. Phil’s Test

Everyone wants to know more about themselves, tama?  I know I do!  I came across this test and at first I don’t want to open knowing this is just one of those forwarded messages.  I just hate forwarded messages and some try to threat you!  Is that the way to give someone a message?  I’d rather delete it.  Ya I know, when it comes to Godly messages, sometimes I just can’t forward it.  I don’t know why.  This is rather too long.  Well, here’s the test and all that.  Oh, by the way!  Tell me what you’ve got in the comments section.

Dr. Phil scored 55; he did this test on The Oprah Show.  (She got a 38.) Some folks pay a lot of money to find this stuff out.

Read on, this is very interesting!  Don’t be overly sensitive! The following is pretty accurate and it only takes 2 minutes. Take this test for yourself and send it to your friends.

The person who sent it placed their score in the subject box. Please do the same before forwarding to your friends. (Send it back to the person who sent it to you) Don’t peek but begin the test as you scroll down and answer.

Answer for who you are now…… not who you were in the past.

Have pen or pencil and paper ready. This is a real test given by the Human Relations Dept. at many of the major corporations today. It helps them get better insight concerning their employees and prospective employees. It’s only 10 Simple questions, so….. grab a pencil and paper, keeping track of your letter answers to each question.

Make sure to change the subject of the e-mail to read YOUR total. When you are finished, forward this to friends/family, and also send It to the person who sent this to you. Make sure to put YOUR score in the subject box.

Ready??

Begin…

1. When do you feel your best?
          a) in the morning
          b) during the afternoon & and early evening
          c) late at night

2. You usually walk…
          a) fairly fast, with long steps
          b) fairly fast, with little steps
          c) less fast head up, looking the world i n the face
          d) less fast, head down
          e) very slowly

3. When talking to people you..
          a) stand with your arms folded
          b) have your hands clasped
          c) have one or both your hands on your hips
          d) touch or push the person to whom you are talking
          e) play with your ear, touch your chin, or smooth your hair

4. When relaxing, you sit with..
          a) your knees bent with your legs neatly side by side
          b) your legs crossed
          c) your legs stretched out or straight
          d) one leg curled under you

5. When something really amuses you, you react with…
          a) big appreciated laugh
          b) a laugh, but not a loud one
          c) a quiet chuckle
          d) a sheepish smile

6. When you go to a party or social gathering you…
          a) make a loud entrance so everyone notices you
          b) make a quiet entrance, looking around for someone you know
          c) make the quietest entrance, trying to stay unnoticed

7. You’re working very hard, concentrating hard, and you’re interrupted……
          a) welcome the break
          b) feel extremely irritated
          c) vary between these two extremes

8. Which of the following colors do you like most?
          a) Red or orange
          b) black
          c) yellow or light blue
          d) green
          e) dark blue or purple
          f) white
          g) brown or gray

9. When you are in bed at night, in those last few moments before going to sleep you are….
          a) stretched out on your back
          b) stretched out face down on your stomach
          c) on your side, slightly curled
          d) with your head on one arm
          e) with your head under the covers

10. You often dream that you are…
          a) falling
          b) fighting or struggling
          c) searching for something or somebody
          d) flying or floating
          e) you usually have dreamless sleep
          f) your dreams are always pleasant

POINTS:
1. (a) 2  (b) 4 (c) 6
2. (a) 6  (b) 4  (c) 7  (d) 2  (e) 1
3. (a) 4  (b) 2  (c) 5  (d) 7 (e) 6
4. (a) 4  (b) 6  (c) 2  (d) 1
5. (a) 6  (b) 4  (c) 3  (d) 5  (e) 2
6. (a) 6  (b) 4  (c) 2
7. (a) 6  (b) 2  (c) 4
8. (a) 6  (b) 7  (c) 5 (d) 4  (e) 3  (f) 2  (g) 1
9. (a) 7  (b) 6  (c) 4  (d) 2  (e) 1
10. (a) 4 (b) 2  (c) 3  (d) 5  (e) 6  (f) 1

Now add up the total number of points.

OVER 60 POINTS: Others see you as someone they should "handle with care." You’re seen as vain, self-centered, and who is extremely dominant.

Others may admire you,wishing they could be more like you, but don’t always trust you, hesitating to become too deeply involved with you.

51 TO 60 POINTS: Others see you as an exciting, highly volatile, rather impulsive personality; a natural leader, who’s quick to make decisions, though not always the right ones. They see you as bold and adventuresome, someone who will try anything once; someone who takes chances and enjoys an adventure.They enjoy being in
your company because of the excitement you radiate.

41 TO 50 POINTS: Others see you as fresh, lively, charming, amusing, practical, and always interesting; someone who’s constantly in the center of attention, but sufficiently well-balanced not to let it go to their head.   They also see you as kind, considerate, and understanding; someone who’ll always cheer them up and help them out.

31 TO 40 POINTS: Others see you as sensible, cautious, careful & practical. They see you as clever, gifted, or talented, but modest. Not a person who makes friends too quickly or easily, but someone who’s extremely loyal to friends you do make and who expect the same loyalty in return.

Those who really get to know you realize it takes a lot to shake your trust In your friends, but equally that it takes you a long time to get over if that trust is ever broken.

21 TO 30 POINTS: Your friends see you as painstaking and fussy.  They see you as very cautious, extremely careful, a slow and steady plodder.

It would really surprise them if you ever did something impulsively or on the spur of the moment, expecting you to examine everything carefully from every angle and then, usually decide against it.  They think this reaction is caused partly by your careful nature.

UNDER 21 POINTS: People think you are shy, nervous, and indecisive, someone who needs looking after, who always wants someone else to make the decisions & who doesn’t want to get involved with anyone or anything!

They see you as a worrier who always sees problems that don’t exist.  Some people think you’re boring. Only those who know you well know that you aren’t.

Q 2 A | Comment (0)

Hayz Nakuz…

Hayz nakuz… may pasok na naman bukas… Let’s see…  Bukas may Information and Technology Software (100 hours) ako at Mathematics at History at Science.  2:30 na naman uuwi bukas at susunduin and dua kong kapats sa primary school.  MASYADONG MONOTONOUS ANG BUHAY KO!!! 

Wala bang excitement na mangyayari bukas?!  (Hindi yung laging awayan sa school grounds na madalas na ata nangyayari).  Same classmates… Same (kung pwede lang magmura e) useless classmates.  Di ko na kaya~ng mabuhay sa mundo/ kung mawawala ka~ sa piling ko~. Ganun ang feeling.  Kung pwede nga lang itpe ang mga bibig ng mga kaklase ko at makinig na lang sa teacher para hindi paulit-ulit ang tanong!  Ano kaya baon namin bukas?  Sana Fish Fillet with Mayonnaise.  Hm… Fingerlicking and smacking na rin licious!

Bukas nalang ulit!

Anything under the Sun | Comment (1)

Ang sama talaga ng tadhana…

Akala ko noong una matatapos ko ang high school ko sa Pinas, makakapasok ako sa isang university sa Pinas at makakameet ako ng taong mahal ko sa Pinas.  One goal ko pa nga noon ay magkaroon ng medal at magkaroon ng white cards every quarter.  Laking tuwa ko nang magkaroon ako ng white card sa first quarter palang!  Actually, I gave up kasi lagi nalang fourth quarter ako nagkakaroon.  Shock talaga ako, as in!  Nagpatuloy to sa secong quarter, kaba ako!  Sabi ko noon, eto na kaya tsansa ko para magkaroon ng medal?  Medal na ipagyayabang ko sa mga kapatid ko?  Mga kapatid ko na parang normal lang sa kanila ang medal? Happy happy ako!

Nakita ko si papa na gumagawa ng Australian Migration Papers, tagal na.  Edi tawag tawag siya sa amin, sign dito, sign doon.  Thumbprint dito, thumprint doon.  Picture dito, picture doon.  Akala ko matagal, kasi taon daw ang pag-aantay.  So, I’m not worried. 

Tapos isang araw, uwian, nasa kotse ako ni mama hinahantay sila kat at gelo, "Kim!  Tanggap tayo!"  Huh? As in, pasado sa migration?  Shame!  Wow!  Ang bilis!  Wala pang mga 6 months yun a!  I felt so happy!  Di ko mapigilan ang ngiti ko.  Mali pala ako sa inisip ko…

Wala akong pinagsabihan except dun sa close friends ko kasi I don’t want to cause an uproar.  Ganun din si Krizzel, mga close friends lang.  Aba, kumalat!  Mayamaya magugulat nalang kami, "Aalis na pala kayo papuntang Australia?"  Shame…

Ang bilis ng oras, o baka mabagal lang utak ko…  Benta dito, benta doon.  Linis dito, linis doon.  Impake ngayon, impake bukas.  Padala ngayon, padala bukas.  Nood ng tv ngayon,… wala na palang bukas…  excited ako… Di ako umiyak kasi I’m feeling so confident na makakausap ko pa sila.  Isa na sa dream ko ngayon ang makabalik ulit sa pinas at makapagshopping sa SM Manila, magsimba sa Malate Cathedral, pumuntang Palengke ng Imus… 

Bumiyahe kaming papuntang Singapore at nagpakasaya ako.  Naalala ko pa nga yung may dala-dala akong push cart na mabigat at sumakay kami ni Krizzel sa walkalator, mahaba.  Naiiwan na kami nila Mama at Papa.  Di ko na sila makita.  Takbo kami ni Krizzel!  Aba!  Di ko na mapigilan!  Malapit na ang dulo!  Tinigil ko yung pushcart, tumama yung pushcart ni Krizzel sa likuran ko… Naramdaman kong umikot ang pushcart papuntang opposite direction at blag!  Tumama ang pushcart sa gilid na gawa sa glass.  Tumigil utak ko.  Muntikan na akong madapa pa sa dulo ng walkalator.  Akala ko talaga di na ako titigil.  Shame!  Kakahiya pa, may tumitingin!  Aba nakaupo sa floor tinitititgan kami ni Krizzel.  Ingay namin ni Krizzel.  Ngayon lang siguro sila nakakita ng ganung pangyayari… Sobrang hiya ako na natatawa!  Naalala ko pala nawawala na kami kaya takbo ulit kami!  Ngayon hindi na sa walkalator.  Natuto na ako e.

Two hours ang hintay ng next plane to Australia so we (Krizzel and me) decided to hang-out at the rest room.  Siguro maiisip niyo, sa kadamidaming lugar na pwedeng mahang-out, sa cr pa!  Can’t blame ourselves… Ganda ng cr nila e!  May mga sanitizer pa sa upuan ng kubeta… ang ganda-ganda ng mga mirrors, shame!  gusto ko nang timura doon!  nagpapicture nga kami doon e!  Eto nga yun e, loob ng cr…

Ganda diba?  Hehee…

On board na kaming plane to Australia.  Una kong tinignan doon yung magazine nila showing the movies.  Singapore Airlines kami e, my favorite!  Showing Sky High, Corpse Bride, Just like Heaven (Feels like Heaven ba yun?), at Charlia and the Chocolate Factory.  nanood ako ng Charlie tutal tapos ko na panoorin ang Corpse Bride sa unang plane.  I started to feel dizzy.  I swear talaga, balang araw makakahanap ako ng gamot para sa migraine ko!  Di ko na-enjoy!  Di ko kinain yung mga pagkain sa airplane!  Waa!  Di ko nakain ang American Continental Breakfast, ang lunch… Yun pa naman ang inaantay ko maliban sa movies!  Pagdatin namin sa airport, lumala na.  Nasusuka na ako.  Pumunta kami sa pinakamalapit na cr.  Suka na ako (<- sorry kung sinasabi ko).  After that, feeling ko deja vu… Hm… Dito ring cr ata ako nasuka noong bakasyon noong April 2004?!  Ooooo…

Sinundo kami ng mga relatives namin.  Masaya ako dahil nandoon sila.  Magsisimula nanaman ang happy days!  Nakatulog ako sa kotse ng pinsan ko at natraffik pa kami.  Maggagabi na nang makapunta kami sa bagong bahay namin.  dahil masakit pa ulo ko non, natulog na muna ako.  After that, chineck ko ang bahay.  Okay… pasado.  Cr… bagsak.  Living room… pasang-awa.  Sideyard…pasado.  Eto pala yung sideyard namin.  Si lolo ang nagtatanim dyan.  Dami na nga gulay e.  Yung bahay?  Pwede na rin.  Mabubuhay pa naman ako.  Boring ang days kapag walang computer.  No e-mails… no yms.  Tumawag nga ako sa kaklase ko.  Ubos ang load!  Okay lang, tutal wala pa naman ako katext e.  Nadedepressed na ako… Feeling ko mababaliw na ako!  Sasakalin na ako ng boredom ko!  Binigyan pa kami ng pinsan ko nga mga libro na di na raw niya binabasa.  Puro fictional books: Goosebumps, Baby-siiter…  Eww!  baby-sitter?!  Babasahin ko nalang horror story.  Kahit kinikilabutan na ako, kahit tuwing gabi natatakot akong matulog, binasa ko yung mga pocketbooks.  You’ll never see me reading Baby-sitter.  I don’t know why but I hate it.

Hindi ko alam na mamimiss ko ng terible ang Pilipinas.  Alam ko na kahit nakakatakot tumira sa Pinas, na di ka sure sa future mo pero at least feel at home ka…

Wala na yung mga:

~5:00 am na gising at isang oras na pag-aayos sa sarili

~yung paagahan ng pasok para makapangopya ng assignment sa math at science

~yung flag ceremony araw-araw (by the way dito di ko pa nakakanta ang Australian National Anthem as in never pa!)

~yung hanging out in the corridor, nag-aantay ng bell

~yung lunch sa school, hanging out in our fav table, telling juicy stories, at paunahan sa pagkain… kapag huli ka sa table namin ikaw magbabalik ng lahat ng plato, sinu nga ba nagpasimula nun?  (dito walang sariling canteen, senior’s cafeteria lang at nag-uunahan kaming mga filos kong kasama sa upuan malayo sa basurahan dahil pasahan ang basura nila)

~yung papikit-pikit at patagong tulog ko tuwing Science, after lunch e

~yung 5:30 pm kong stay sa school, chatting with anybody

~yung paggawa ng assignment sa blackboard tuwing umaga

~yung pagtutor ko sa mga classmates ko

~yung mga quizzes na mahihirap

~yung pagvideo namin

~yung cramming sessions namin tuwing may projects na ibibigay

~yung mga teachers at ibang students

Nakakabadtrip kasi di ko na makakasama kayong mga classmates ko na ilang taon ko na rin nakikita ang mukha.  I feel sad kapag may nalalaman akong bago na imbis na nandoon ako at nakikita, kailangan ko pangtanungin…  Nakakadepressed…

Naandon pa yung fear ko na baka may sinasabing masasama tungkol sa akin yung iba dahil wala na ako.  Nakakatakot…  Tuloy, I loose my will to look back at what we always did. 

Sana naman wag nyo akong tatalikuran kasi wala akong kinakalimutang kaibigan na mabuti.

Anything under the Sun | Comments (2)

It’s me from Quizilla

You are an Aquarius. You are rebellious, truth-telling, brilliant, intuitive, analytical, determined, fun, original, idealistic, creative, curious, friendly, unprejudiced, and independent. You see life very simply and usually you are someone who fights for the rights of others. Of all the animals you are most like a crane. Cranes have an ancient history that comes from the knowledge of the past. They soar serene and independent and they can be a little bit secretive about where they put there things.

-your lucky colors are cold electric neon blue and yellow-orange, the colors of electricity!!

-your metal is uranium

- your precious stone is amethyst

-your day of the week is Wednesday

-your element is air

-the parts of the body that you rule are the circulation, shins, and ankles

-the planet that you are ruled by is Uranus

-your true love comes from Gemini, Libra, Sagittarius, Aquarius and every now and then Aries

Anything under the Sun | Comment (0)

The Joy of Coming Back Home

Nakanood nanaman ako ng One Piece!  Oh, the simple joy of mine!  Edi tuwa ako sa pagpasok ko.  Ang lamig lamig na dito! 

Unang period namin ay… hm… Visual Arts!

Edi me eto tinatapos ang painting ko, using sponge and acrylic.  Kasama ko ang mga year 9 at year 10.  I’m with my "mother", "father", "grandmother", and some "sisters", I guess.  Mga classmates na bumuo ng kasal at relationships, ever.  At hindi ko pa natapos ang aking painting!  Shame naman o!

Next period… Science.

Nothing special except we have to do an experiment on caustic soda, or whatever, at kailangan may written report at oral discussion.  Buti medyo madali-dali.

Next period… Lunch 1.  Yehey!

I don’t have any plans na pumunta sa Art Room para tapusin ang aking painting.  I ate sandwich with hotdogs, ketchup, mayonnaise, and mustard.  Weird ba?

Next period… Geography.

Hindi tuloy ang aming excursion (o field trip) dahil umulan kasi e.  We will get our shoes muddy daw…

Next period… Lunch 2.  Aw…

I went to the Art Room to do my painting.  Buti nandoon yung iba kong classmates.  I’m happy with them!  Hirap gamitin ang sponge, i swear!  I hate it!

Next - and last - period… Maths!

I love Maths, not because of the subject but because of:

1. My classmates
2. My teacher
3. Basta!

Shame, bulag ba ako o mali kopya ng classmate ko?  Dalawang item mali dahil lang sa negative sign at may 1 ako sa 5, as in 15 akin 5 sa teacher ko.  Lies!  All lies ang notebook ng classmate ko!  Tapos maaga pa akong natapos sa exercises namin.  Tuloy, pina-advanced study ako sa parabola at powers, ever.  Like naman mag-aaral ako.  It’s not in my nature. 

And that concludes my day: Tuesday; 21st of March, 2006.

I thank you.

And I would like to share this picture:

Anything under the Sun | Comment (0)

Anu na ang nangyari?

Anu na ang nangyari?  Parang feeling ko I lost contact of you all…  Nagpapakahirap na nga ako dito e.  Everyday, pagkagising ko, na-iisip ko na wala na ako sa Pinas.  7:00 na yung gising ko instead na 5:00.  2:30 na uwi instead of 5:30.  Feeling ko I’m an idiot na laging tahimik sa klase o kapag I’m around all of these people.  It makes me soo depressed! 

Tapos para lang makalimutan ko iyon, i surf the net.  Napadaan pa ako sa ilang blogs at nagbasa, imbis na sumaya, lalo pa akong nadepress. 

Noong nasa Pinas Ako, ang dream ko malibot ang mundo.  Ngayon feel ko gusto kong umuwi lang sa Pinas at matulog sa bahay ko, kumain sa resto ng Pinas, magsimba sa Malate, pumasok sa school ko.  Ang dream ko makatungtong ulit sa Pinas.  Nakakaiyak.  Siguro hindi niyo maintindihan kasi hindi pa naman kayo nakaka-alis sa pinas ng ganitong katagal e…

Oo nga gaganda buhay ko, pero ganito na lang ba?  It’s unfair nga pala sa mga pinoys dito na tinutulungan akong makaahon.  But it’s still unfair for me! 

O sige mag-email kayo, hello hello, pero HELLO?!  Wala na yung contact!  Wala na yung closeness natin!  Para bang HINDI KO NA KAYO MAREACH!!!  Nakakainis!  Hindi ko na alam yung buhay niyo.  Di ko na alam yung problema niyo!  Dati napag-uusapan pa natin ito sa school tuwing before getting ready, break, lunch, and uwian.  Alam ko kung ano problema niyo and I’m loyal to you.  (maybe not at all times but I make sure na hindi ko mauulit ang alam ko na makakasakit talaga sa inyo).  Anu na?  Hindi ko na makita yung… yung galit niyong mukha, yung yung sad face niyo… Kung naririnig niyo lang ako sana…

Magugulat nalang ako siguro hindi ko na kayo kilala… Tapos ako mapipilitan magmove on.  Imbis na makeep ko kayo habang nagmomove on ako dito, mapipilitan akong iwan kayo.  I want a deeper conversation with you guys.  When I say with you I mean all of you guys, my friends, my classmates, and all.

Siguro iniisip niyo na selfish ako.  Wala na nga ako sa Pinas, papalabasin niyo pa yung problema niyo sa Pinas.  I’m just a waste of time.

Well, thanks na lang sa pagiging friend ko noong nasa Pinas pa ako.  Oo nga, thanks na lang.  Wala ka nanga problema sa akin.  Bawas na enemy mo.

Anything under the Sun | Comment (0)

Ako ang Bida DITO!!!

Hehee… HAHA!!!

Di ko aakalain na gagaling ako dito sa Australia.  Ang school namin ay public pero okay lang siya.  Ang sections dun ay P,L,U,M,T,O at N, galing sa Plumpton.  P and pinakamataas at N ang pinakamababa.  Nasa U ako. 

So, aral-aral, para nga akong ewan dito e.  Hindi ako nagsasalita unless kausapin ako.  The horror na kausapin mo ang mga Aussie dito at hindi mo maintindihan ang mga pinagsasabi.  Gosh!  Feeling ko ako si Recto o Paolo (no offense ha) dito.  Nakakabadtrip dito.  And you know what?!  Para atang hindi nila gusto and Asian.  They don’t like the Asian look… But hehee dahil ako ay kakaiba, exempted ako!!! 

Nagkaroon kami ng Assessment Task sa Maths.  Magtetest kami tungkol sa Consumer Arithmetic something like that.  Kasama dun yung discount, successive discount, simple interest, compound interest, home loans, monthly repayments…  So, like me naman, tulad ng sa Pinas, di ako nag-aral ng maaga.  It’s not in my nature.  So the night before the big day, dun lang ako nag-aral. 

Test na ako, madali lang.  And then the next day may nagsabi sa akin na 98% daw ako!  So feel ko happy but di ako naniwala.  And then sabi ng teacher ko na ako daw ang nangunguna sa buong year 10.  Nataasan ko pa daw yung P!  Nakaw naman… 97% daw ako.  36/37 yung score ko.  E may isang problem na 3 points ang tinanggal dahil almost all daw ay mali.  So may mga tumaas, may mga bumaba.  E tama ako dun!  Lost ang 3 points ko. Huhu…

Naging 94% nalang ako!  32/34.  O bakit naging dalawa yung mali?  Dinobol check kasi ng teacher e.  May kulang pala akong sagot.  But still mataas pa din daw yun.  Ako daw pinakamataas sa babae at yung katabi kong Pinoy ay 91%.  Tumaas siya at siya yung pinakamataas sa lalaki. 

Baka daw ilipat kami sa P.  I don’t like nga!  Mas madami dun assignments e.  Sa U nga kahit next week ko na gawin yung assignment e. 

I would like to thank Seton for it’s advanced teachings.  (clap clap).  Happy na?  Eto na ang nangayari sa akin.  Comment kayo ha! Thanks din pala sa teachers ng Seton at classmates ko sa Seton.  I - Love - You.  I thank you. Bow.

Eto pala uniform namin.  Yung puti yun yung everyday at yung pula ay pe uniform namin.  Tapos yung pambaba, your choice.  If you like the skirt above the knee or black pants.  We bought both!  ^_^  Kung gusto mo magpakulay ng buhok, pede!  kahit yung likod lang ng buhok hindi yung taas, maeron nga dito green e. parang nimpa.  dito pag astig yung buhok, pinoy.  Mukhang animes dito pinoy.  Sila lang ata naggegel e.  Etong place pala school nila kat at gelo.  Lagin namin silang sinusundo sa school.  Kakainis, no?  Whether rain or shine lagi namin silang susunduin.

Babhuy! 

Anything under the Sun | Comment (0)

Dati Iyon

Dati, madaling mapaniwala ang mga tao.
Madali mo silang mapagkakatiwalaan.
Madali mo silang pakisamahan.
Dati, ang sarap kasama sila kasi alam mo ligtas ka sa piling nila.

Dati iyon.

Ngayon, mahirap na ang pagkatiwalaan ang mga tao.

Hindi mo na rin sila gaano maasahan.

Wala na iyong "feeling of security" sa kanila.

Parang paranoid na takot sa bawat galaw ng tao.

Parang nagmamadali na makaalis sa isang lugar.

Kahit ang bahay mo, nakakatakot na rin.

Walang lugar na matatawag mong ‘Aking Bahay’.

Ngayon ito.

Nakapagtataka, paano nabago nang ganito ang mundo?
Bakit sa bawat yapak mo, may isang halimaw na ika’y tatakutin?
Bakit bawat lakas ng loob mo’y sinisira ng problema?
Bakit sa tuwing may kasama ka, ika’y napapahamak?

Wala na bang taong mapagkakatiwalaan?

Sa putik na maitim at mabaho, minsan ka lang makakakita ng gintong naligaw.

Swerte ka kung makita mo ang gintong ito.

Aalagan mo’t iingatan, aarugain pa nga.

Masaya ka at nakita mo ito.

Ngunit, may pangamba!

Sa paligid mo, ayan ang mga masasamang loob.

Aagawin ang ginto kahit ikamatay mo pa.

Sisirain ang pag-asa mo’t ilalayo ka dito.

Ayan ang pangamba na baka bukas paggising wala na ang ginto.

Malaking kasawian…

Malaking kasawiang ikinamatay mo.

Iyong pag-asa’y nakuha na ng iba.

Natakot ka uli sa mundo.

Nabalutan ka ng maitim na putik.

Hinanap mo ang ginto ngunit….

Natangay na ito nang tuluyan…

Literature | Comment (0)

From Quizilla

Uncategorized | Comment (0)